Cap de Creus

In 1960 bouwde Club Med een vakantiedorp op een van de wildste plekken aan de Costa Brava, namelijk aan het oostelijke uiteinde van Cap de Creus, ons andere favoriete natuurpark hier. Het dorp met 400 kamers werd ontworpen ‘in harmonie met de natuurlijke locatie en wilde de relatie met de natuur bevorderen’. Ook Dalí werd bij het ontwerp betrokken; hij woonde immers in de buurt.

Met de opkomst van de ecologische beweging werd Cap de Creus in 1998 uitgeroepen tot Natuurpark, o.a. vanwege de uitstekende geologische en botanische waarde. Dit leidde tot de onvermijdelijke sluiting van het vakantiecentrum. In 2009-2010 werd Club Med dus gesloopt, de ecologische dynamiek hersteld en een innovatief landschapsproject gestart. Het was het grootste deconstructie- en natuurherstelproject aan de Middellandse Zeekust.

Er loopt nu een rondwandeling door dit gebied, maar daar kom je niet zomaar. Volgens ons boekje, dat liegt of het gedrukt staat, zouden we deze kleine 5 km in anderhalf uur kunnen afleggen. Na twee uur waren we op de helft en waren de restanten van Club Med nog niet in zicht. Wel hadden we genoten van de vele kleine vogeltjes die uit de jeneverbes- en rozemarijnstruiken opvlogen, en van de wonderlijke rotsformaties.

Na onze lunchpauze, met zicht op een afdaling van 60 meter (die je later ergens anders weer omhoog moest), ging Willem de wandeling afronden, en liep ik langs de ‘grote’ weg terug naar de auto. Ook vanaf die grote weg had je trouwens fraaie uitzichten, en op het parkeerterrein genoot ik in mijn stoeltje van de vogeltjes bij een kopje thee en de krant.