weer zonnig

Onder een strakblauwe lucht leverden we onze logees af op station Figueres-Vilafante waar hun trein een uur vertraagd bleek. Die trein komt namelijk uit Barcelona en daar reed gisteren een trein op de brokstukken van een muur die door de zware regenval van de afgelopen dagen was bezweken. Er is nogal wat gedoe met de treinen in Spanje: dinsdag ontspoorde een trein bij Blanes nadat stenen op het spoor waren terechtgekomen door harde wind. Het ergste ongeluk is de niet-weergerelateerde ontsporing van een hogesnelheidstrein zondagavond bij Cordoba: veel gewonden en tot nu toe 40 doden. Dat geeft toch een raar gevoel, dus ik was blij met het berichtje dat de jongelui Parijs hadden bereikt, hun eindpunt van vandaag.

Wij gingen een intussen kijkje nemen in weer een andere hoek van Aiguamolls de 'l Empordà, ons favoriete kustmoeraspark. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan, want hoewel de grote wegen weer goed begaanbaar zijn geldt dat niet voor de kleinere wegen. In plaats van een wetland is het park nu een meer met bomen, en de wegen zijn daarmee onzichtbaar geworden. Het leverde ook wat op, want vlakbij het keerpunt stond een kudde paarden verbaasd te kijken naar hun verdwenen wei, terwijl tientallen koereigers en drie (DRIE) hoppen genoten van al het lekkers dat het water had meegenomen.

Overal liepen mensen de stormschade op te nemen en reparaties uit te voeren. Er waren veel uitgespoelde gaten in de weg, er lagen hier en daar losse (meegespoelde) stenen, bij twee van de acht (8!) tuincentra lagen de vrolijk gekleurde potten overhoop, de strandspeeltuin was een waterparkje geworden, en diverse droge beddingen bleken opeens kolkende riviertjes. De paniek van gisteren komt wel ergens vandaan natuurlijk.

Thuis was het wasdag, en dat is ook weer een onderneming. De wasmachine is prima, maar in een droogrek of -lijn voorziet de ‘compleet uitgeruste keuken’ niet. Ook niet in keukenlinnen (theedoek, vaatdoek, afwaskwast), ovenwanten of pannenlappen, een beetje knappe kookpan (er zijn wel zes koekenpannen), wc-papier en vuilniszakken overigens. Moest ik dus, heel vervelend, allerschattigste kleurige wasknijpertjes kopen, en Willem knutselde, van een touw uit de auto, een waslijn langs het balkon. Ach, als alles klopt is het ook niet leuk, toch?