code rood

De storm is echt wel een dingetje hier. We streken gisteravond neer in restaurant Croak’s en klokslag acht uur sloegen alle telefoons in het restaurant alarm, ook de onze. Korte boodschap: ”we verwachten grote golven in uw omgeving dus blijf tot woensdag weg van de kust”. Dat zullen we nog wel eens zien.

Want pal langs onze flat loopt de GR92, een langeafstandswandelroute van 580km langs de Spaanse Middellandse Zeekust. En ons boekje tipte een mooi stukje daarvan: 9km naar de baai van Montjoi. Net als de route van zaterdag bood ook dit stukje spectaculaire kustgezichten en fraaie baaien, en het pad varieerde tussen rotsachtige kliffen, dennenbossen en vlakkere kustpaden. Op alle routes die we tot nu toe gelopen hebben pak je overigens wel een stukje van deze Sendero del Mediterráneo mee.

Het viel mee met het weer: de regen bestond uit kleine buitjes, de wind kwam overal vandaan. En ik was weer de taxi. Tijdens het wachten (krantje, boekje, puzzeltje – wat een zegen zo’n iPad) wisselde ik het klapstoeltje af met de autostoel, afhankelijk van de grootte van de druppels. Geen restaurant deze keer, maar de thermosfles, de nescafé en de roze koeken (dankjewel Irma) bewezen goede diensten aan de finish.