Madrid (2)

Het zondagse ontbijt is een dingetje hier. Ons hotel verstrekt geen ontbijt, maar met een koffietje en een lokaal cakeje van de koffiebar om de hoek zijn wij al gelukkig. De Madrilenen niet, zij gaan voor een all-you-can-eat-desayuno bij een van de hotels rond onze Plaza. Toeristen daarentegen staan in lange rijen voor de Chocolatería San Ginés, een café uit 1894 dat bekend staat om zijn chocolademelk met churros. Ook lekker.

En met z’n allen stonden we even later in de rij voor het wereldberoemde Prado, maar dankzij de online boeking konden wij ook hier snel naar binnen. Het museum is groot, erg groot; de oude Spaanse koningen waren nogal van het verzamelen. We zagen werkjes van El Bosco (Jeroen voor ons), Rafaël, en Titiaan; en vooral veel, heel veel van Velasquez en Goya. Zelfs voor een zondag waren het erg veel bijbelse taferelen.

Op ons gemak wandelden en metroden wij daarna naar Mercado San Miguel. Dat is een 19e eeuwse markthal waarin tegenwoordig hippe eetbarretjes gevestigd zijn. Hier sprokkelden wij een vroeg en eclectisch diner bij elkaar van dim sum, croqueta’s en tortilla’s-alle-smaken.

Net voor de bui lostbarstte bereikten we Teatro Lope de Vega waar we in een uitverkochte zaal genoten van de Spaanse versie van de Lion King. Om 20:00 uur gaan de Spanjaarden normaliter aan tafel, dus de emmers (gekleurd!) popcorn die de zaal ingingen waren indrukwekkend. De voorstelling was natuurlijk schitterend, al misten we hier en daar een grapje.