Croquetas

Vroeger kreeg je je hotelsleutel aan zo'n enorme sleutelhanger mee, zodat je hem niet per ongeluk in je zak liet zitten als je naar huis ging. Daarna kwamen die platte plastic kaartjes, die ook meteen je elektriciteit in gang zetten; jammer als je dacht dat je iPad opgeladen zou zijn als je terugkwam van je uitstapje... Maar hier in Galicië hebben ze nog nieuwere ontsluitingsmechanismen.   

In Hotel O'Semaforo waren zowel de hoteldeuren als de buitendeur uitgerust met zo'n cijfercodesysteempje dat je vroeger in James Bondfilms zag. Onze code was 121212# en dat was dan ook weer het wifiwachtwoord, hoe veilig wil je het hebben. Ons huidige onderkomen in Foz stuurde de 'sleutel' in een whatsappbericht. Via een link kom je dan in een speciale app en daarin veeg je als het ware je deur open. Niet je telefoon vergeten dus...

Ook onze nieuwe auto stikt van de handigheidjes. Zo hebben wij allebei een zgn. Skoda-ID. Zodra je achter het stuur gaat zitten klik je jezelf aan als bestuurder; de boordcomputer heet je welkom (serieus) en gaat je stoel verstellen. Alleen als je stilstaat trouwens. En er is meer. Als ik rijd, kan het entertainmentsysteem (vroeger de autoradio, eventueel op een slee - oma vertelt) dankzij bluetooth via mijn telefoon mijn favoriete podcasts afspelen. Maar als ik rijd, is Willem de deejay en die moet dan hemel en aarde bewegen om zijn loungemuziek binnen te kruien vanaf een of ander device. Heel hip allemaal. 

Heel hip is ons hotel ook. Het is een klein hotel, maar met een grote lounge (zitzakken!) & terras. Er is een gemeenschappelijke koelkast en een zgn. honesty bar met drankjes en versnaperingen. Bij onze kamer hoort een groot terras met uitzicht op het wassende water van het estuarium van een aantal rivieren. Het hotel serveert wel ontbijt maar geen diner, dus receptionist Youssef reserveerde voor ons een tafeltje bij Casa Damián waar we werden ondergedompeld in de Spaanse eetcultuur. Ik vind dat shared dining erg plezierig: je bestelt drie (voor)gerechten en dan zie je wel hoever je samen komt. Ons tweede gerecht waren de croquetas. Die staan op elke menukaart, dus die hebben we nu al drie keer gegeten.