Goud, goud, goud

12 september 2019 - Sint-Petersburg, Rusland

Deze dag met gids Karina begon bij de Petrus-en-Paulusvesting, het begin van Sint-Petersburg. Omdat tsaar Peter (de Grote) ook wel eens een gevecht tegen de Zweden wilde winnen, bouwde hij hier namelijk rond 1700 een fort, en na de gewonnen Grote Noordse Oorlog (googel dat zelf even) een kathedraal, een paleis, een theekoepeltje voor mevrouw, en dergelijke. En aan de overkant van de rivier meteen maar een hele stad. En hij noemde die stad niet naar zichzelf, maar naar Sint Peter, de poortwachter van de hemel. De goede tsaar wilde namelijk een stukje hemel bouwen.

Een goede eeuw later was de keizerlijke familie naar die stad verhuisd, maar de dode tsaren en tsarina’s liggen bijna allemaal in de rijk vergulde Petrus-en-Pauluskathedraal. Er is zelfs een apart zaaltje bijgebouwd voor recent overleden Romanovs (ze bestaan nog), en in een kleine kapel staan urnen met de restanten van de door de bolsjewieken vermoorde laatste tsarenfamilie - en dat is inclusief Anastasia.

We waren met z’n drietjes overigens een mooi minigroepje tussen de horden Chinezen, Russen en - vandaag voor het eerst - Italianen. En dan is zo’n gids goud waard: Karina liep telkens gewoon langs een rij gegidste groepen en dan mochten wij voor die groepen naar binnen (kijken). Die gidsen kennen elkaar namelijk allemaal en ze gunnen elkaar wat.

We verplaatsen ons deze dag met (Yandex-)taxi’s, dat is met z’n drieën goedkoper dan de bus. En onderweg wist Karina bij bijna elk gebouw - want altijd file - ook wel het nodige te vertellen. Laatste grote stop was de Izaäkkathedraal: nog meer goud, schilderijen en vooral heel veel mozaïek. Vanwege het vocht kregen de olieverfschilderijen problemen, dus alle werkstukjes werden nagemaakt in mozaïek. Er gingen mensen voor op les in Italië en die begonnen hier dan weer een mozaïekschool.

Wij hadden nu wel even genoeg van kathedralen en schilderijen, en omdat het weer nog redelijk was pakten we de draagvleugelboot naar de Peterhof - het zomerpaleis van de Romanovs. Daar namen we alleen een kaartje voor de tuinen, bekend om zijn tientallen vaak vergulde fonteinen. Er was zeker een hoop schilderwerk in gestoken en het zag er allemaal mooi uit. Fraaie bloemperken, mooie bomenlanen. Diverse bruidsparen hadden dit park dan ook terecht als fotolocatie gekozen, al waren de stukjes blauw in de lucht op een hand te tellen.

Foto’s

4 Reacties

  1. Joke:
    13 september 2019
    geen reactie, betekent niet, dat ik alles niet lees, hoor 😊
  2. Ina:
    13 september 2019
    Hahaha, je bent de enige die reageert en het hoeft niet hoor. Ik weet dat meer mensen het lezen
  3. Irma:
    13 september 2019
    Ik lees alles!
  4. Viktoria:
    13 september 2019
    Ja..ik lezen ..en ik vind prachtig!!

Jouw reactie